Plzzzzzzz वाचा रडणार म्हणजे रडणार👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻
माझ्या शहिद जवानांना ही १ कविता अर्पण.....
बघ ना आई वेळ आज कशी वैरीन झालीय...
तुझी भेट न घेताच माझी जाण्याची वेळ आलीय...
घायाळ जरी झालो तरी
अजूनसुद्धा लढतो आहे
आई...इंच इंच जखमा छातीवर घेऊन
पत्र शेवटचं लिहतो आहे,
पत्र शेवटचं लिहतो आहे...
लहानपणीच्या सर्वच गोष्टी आई
जशाच्या तश्या आठवतात
या बर्फ़ावरती माझ्या डोळ्यातली
आसवंसुद्धा गोठवतात
खुपदा वाटतं आई तुझ्या
कुशीत येऊन निजावं
तुझ्या प्रेमाच्या वर्षावात
पुन्हा एकदा भिजावं
पण मला ठाऊक आहे,
असं आता होणार नाही
आली वेळ मला सोडून,
रित्या हाती जाणार नाही
आपलं घर आठवून आई,
एकटाच रडतो आहे
रडता, रडता आई पत्र शेवटचं लिहतो आहे...
तुमच्यासाठी बाबा...
बरंच काही करायचं होतं
तुमच्या खांद्यावरच ओझं थोडं
माझ्या खांद्यावर घ्यायचं होतं
पहा ना बाबा !
दैवानं आपला कसा घात केला
माझ्या प्रेताचा भार सुद्धा
तुमच्याच खांद्यावरती दिला
तुमच्यासाठी काही करू शकलो नाही म्हणून...
मारणाआधीच मारतो आहे
मरता... मारता बाबा पत्र शेवटचं लिहतो आहे..
तुझ्या सगळ्या आठवणी भैय्या
मनात घर करून बसल्या आहेत
आत्ताच... चार दोन गोळ्या
उजव्या दंडात घुसल्या आहेत
उजव्या दंडात गोळी घुसताच
तुझी आठवण हेलावून गेली
मी तुझा उजवा हात आहे
असं म्हणायची वेळही आता सरून गेली
आपल्या छोट्या छकुलीची
काळजी तू घेत जा
माझ्या वाटणीची राखिसुद्धा
तूच आता बांधत जा...
आपल्या तिघांचा लहानपणीचा फोटो पाहून
एकटाच झुरतो आहे
झुरता, झुरता भैय्या पत्र शेवटचं लिहतो आहे...
रक्षाबंधनाला बांधलेला राखीचा धागा
छकुली अजून हातात आहे
यावेळची ओवाळणीही दिली नव्हती
हे ही माझ्या ध्यानात आहे
तूच सांग छकुली आता
तुला ओवाळणी काय देऊ
इथून निघून गेल्यावरती
रक्षाबंधनाला कसा येऊ
ज्या हातात राखीचा धागा आहे
त्याच हाताने लिहतो आहे
तुला आठवता आठवता
छकुली पत्र शेवटचं लिहतो आहे...
माझ्यामुळे सखे तुझं
आयुष्यच आता विराण होणार आहे
माझ्यासोबत मी तुझं
सर्वस्वच नेणार आहे
आपल्या दोन चिमण्यांना
माझा शेवटचा पापा दे
त्यांच्या डोक्यावर तुझा हात ठेवून
माझा शेवटचा आशीर्वाद दे
बघ ना सखे वेळ कशी
सर्रर्रर्...कण निघून जात आहे
काळोख माझ्या डोळ्यासमोर
थैमान घालत आहे...
आई...आई...आई ...
पुन्हा चार दोन गोळ्या
काळजामध्ये लागल्या आहेत
तश्या तुझ्या सगळ्याच आठवणी
पुन्हा मनामध्ये जागल्या आहेत
माझ्या डोळ्यासमोर आई
काळोख दाटून येतो आहे
ईच्छा नसतानाही
तुझा शेवटचा निरोप घेतो आहे
आई जमलंच तर पुन्हा मी
जीवन होऊन येणार आहे
अन त्यावेळीसुद्धा फक्त
तुझ्याच उदरी
जन्म घेणार आहे
आई तू रडू नकोस,
तुझ्या उसाश्याचा आवाज कानी येतो आहे
आवाज ऐकता, ऐकता... लढता , लढता... झुरता, झुरता... मरता, मरता पत्र शेवटचं लिहतो आहे
पत्र शेवटचं लिहतो आहे.
खरच सैनिकाचा आदर असेल तर पुढे पाठवा
- ARMY😪💥😪😪
दोन गोष्टी माझ्यासमोर आल्या ना,
की मला काय करायचे ते कळतचं नाही..
एक म्हणजे तू आणि
दुसरी म्हणजे तुझी आठवण...
आठवणी हसवतात आठवणी रडवतात..
काहीच न बोलता आठवणी निघून जातात..
तरी आयुष्यात शेवटी आठवणीच राहतात...
मन होतं माझं कुठेतरी हरवलेलं..
पण तरी ते तुलाच शोधत होतं..
तुला खरचं ओळखता नाही आलं,
ते फक्त तुझ्यासाठीच झुरत होतं...
आयुष्य खुप कमी आहे, ते आनंदाने जगा..!
प्रेम् मधुर आहे, त्याची चव चाखा..!
क्रोध घातक आहे, त्याला गाडुन टाका..!
संकटे ही क्षण-भंगुर आहेत, त्यांचा सामना करा..!
आठवणी या चिरंतन आहेत, त्यांना ह्रदयात साठवून ठेवा..
Plzzzzzzz वाचा रडणार म्हणजे रडणार👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻
माझ्या शहिद जवानांना ही १ कविता अर्पण.....
बघ ना आई वेळ आज कशी वैरीन झालीय...
तुझी भेट न घेताच माझी जाण्याची वेळ आलीय...
घायाळ जरी झालो तरी
अजूनसुद्धा लढतो आहे
आई...इंच इंच जखमा छातीवर घेऊन
पत्र शेवटचं लिहतो आहे,
पत्र शेवटचं लिहतो आहे...
लहानपणीच्या सर्वच गोष्टी आई
जशाच्या तश्या आठवतात
या बर्फ़ावरती माझ्या डोळ्यातली
आसवंसुद्धा गोठवतात
खुपदा वाटतं आई तुझ्या
कुशीत येऊन निजावं
तुझ्या प्रेमाच्या वर्षावात
पुन्हा एकदा भिजावं
पण मला ठाऊक आहे,
असं आता होणार नाही
आली वेळ मला सोडून,
रित्या हाती जाणार नाही
आपलं घर आठवून आई,
एकटाच रडतो आहे
रडता, रडता आई पत्र शेवटचं लिहतो आहे...
तुमच्यासाठी बाबा...
बरंच काही करायचं होतं
तुमच्या खांद्यावरच ओझं थोडं
माझ्या खांद्यावर घ्यायचं होतं
पहा ना बाबा !
दैवानं आपला कसा घात केला
माझ्या प्रेताचा भार सुद्धा
तुमच्याच खांद्यावरती दिला
तुमच्यासाठी काही करू शकलो नाही म्हणून...
मारणाआधीच मारतो आहे
मरता... मारता बाबा पत्र शेवटचं लिहतो आहे..
तुझ्या सगळ्या आठवणी भैय्या
मनात घर करून बसल्या आहेत
आत्ताच... चार दोन गोळ्या
उजव्या दंडात घुसल्या आहेत
उजव्या दंडात गोळी घुसताच
तुझी आठवण हेलावून गेली
मी तुझा उजवा हात आहे
असं म्हणायची वेळही आता सरून गेली
आपल्या छोट्या छकुलीची
काळजी तू घेत जा
माझ्या वाटणीची राखिसुद्धा
तूच आता बांधत जा...
आपल्या तिघांचा लहानपणीचा फोटो पाहून
एकटाच झुरतो आहे
झुरता, झुरता भैय्या पत्र शेवटचं लिहतो आहे...
रक्षाबंधनाला बांधलेला राखीचा धागा
छकुली अजून हातात आहे
यावेळची ओवाळणीही दिली नव्हती
हे ही माझ्या ध्यानात आहे
तूच सांग छकुली आता
तुला ओवाळणी काय देऊ
इथून निघून गेल्यावरती
रक्षाबंधनाला कसा येऊ
ज्या हातात राखीचा धागा आहे
त्याच हाताने लिहतो आहे
तुला आठवता आठवता
छकुली पत्र शेवटचं लिहतो आहे...
माझ्यामुळे सखे तुझं
आयुष्यच आता विराण होणार आहे
माझ्यासोबत मी तुझं
सर्वस्वच नेणार आहे
आपल्या दोन चिमण्यांना
माझा शेवटचा पापा दे
त्यांच्या डोक्यावर तुझा हात ठेवून
माझा शेवटचा आशीर्वाद दे
बघ ना सखे वेळ कशी
सर्रर्रर्...कण निघून जात आहे
काळोख माझ्या डोळ्यासमोर
थैमान घालत आहे...
आई...आई...आई ...
पुन्हा चार दोन गोळ्या
काळजामध्ये लागल्या आहेत
तश्या तुझ्या सगळ्याच आठवणी
पुन्हा मनामध्ये जागल्या आहेत
माझ्या डोळ्यासमोर आई
काळोख दाटून येतो आहे
ईच्छा नसतानाही
तुझा शेवटचा निरोप घेतो आहे
आई जमलंच तर पुन्हा मी
जीवन होऊन येणार आहे
अन त्यावेळीसुद्धा फक्त
तुझ्याच उदरी
जन्म घेणार आहे
आई तू रडू नकोस,
तुझ्या उसाश्याचा आवाज कानी येतो आहे
आवाज ऐकता, ऐकता... लढता , लढता... झुरता, झुरता... मरता, मरता पत्र शेवटचं लिहतो आहे
पत्र शेवटचं लिहतो आहे.
खरच सैनिकाचा आदर असेल तर पुढे पाठवा
- ARMY😪💥😪😪
Miss you... ना...!☺
वयानुसार आपण काय काय ..
गोष्टी सोडल्या..
आपण गाभुळलेली चिंच ..
अनेक वर्षात खाल्लेली नाही
जत्रेत मिळणारी ..
पत्र्याची शिट्टी ..
वाजवलेली नाही.
चटक्यांच्या बिया घासून ..
चटके द्यावेत ..
असं आता वाटत नाही
सर्कसमधला जोकर आपलं ...
मन आता रिझवू शकत नाही.
तसंच कापसाची म्हातारी ..
पकडण्याचा चार्मही ..
राहिलेला नाही..
कारण ..
:
कापसाच्या म्हातारीने ..
उडता उडता आपला ..
बालपणीचा काळ सुखाचा.. स्वत:बरोबर कधी नेला ..
ते आपल्याला कळलंच नाही.
आता त्या सहली नाहीत...
दोन दोन मुलांच्या ..
जोड्या करून ..
चालणं नाही..
विटी दांडू नाही...
गोट्यालगोरी*
साबणाचे फुगे नाहीत..
प्रवासात बोगदा आला तर ..
एक अनामिक हुरहूर नाही..
त्या उडणाऱ्या म्हातारीने ..
हे सगळे आनंद नेले...
त्याच्या बदली ..
तिचं वार्धक्य तिने ..
आपल्याला दिलं...
म्हणूनच ती अजून उडू शकते...
आणि आपण जमिनीवरच आहोत.
लाटेने की काळाने ...
नेला तो मातीचा किल्ला?
भोवऱ्याच्या रश्शीला लावलेला कोल्डड्रिंकच्या झाकणाचा बिल्ला…
हरवली कुठेतरी ती शाळेतली मूल्यशिक्षणाची वही,
इवलुश्या मार्कांच्या प्रगती पुस्तकावर मारलेली बाबांची खोटी सही….
गेले कुठे ते चालताना ..
“पॅकपॅक” आवाज करणारे ..
पायातले बूट?
"मी नाही देणार जा माझं चॉकलेट”
म्हणत आवळलेली ती ..
घट्ट मूठ….
किती जिव्हाळा होता ..
डोकं टेकवलेल्या ..
आईच्या हाताच्या उशीत?
:
ब्लँकेटहून जास्त ..
ऊब होती त्या ..
मायेच्या कुशीत…
हरवला तो प्रेमाचा घास….
“चिऊताई” दाखवत आईने भरवलेला…
घरात न सांगता ..
लपवून लपवून ..
खाऊ खायचा तो ..
प्लॅन ठरवलेला?
गेले कुठे जत्रेतले ते ..
गोड गोड म्हातारीचे केस?
छोट्याशा बुटांची ..
आईने बांधलेली ती ..
सुटलेली लेस….
गेली कुठे ती ..
मामाच्या गावी जाणारी ..
झुकझुक गाडी?
शाळेत बडबडगीते गाताना ..
एकत्र लावलेला तो सूर कुठे गेला?
झोपताना पाहिलेला तो ..
चांदोमामा कुठे हरवला?
अ आ इ ई ..
पाटीवर लिहिणारा तो ..
खडू कुणी पळवला?
कशाला आलं हे ...
आपल्याला शहाणपण????
हरवलं त्यात ते सुंदर बालपण..
खरंच बालपणीचा काळ किती सुखाचा ना?
आयुष्यातील काही ...
अनमोल क्षणांची आठवण ...
ते क्षण निसटून गेल्यावरच प्रकर्षाने होते...
पण बालपणीच्या काही ..
आठवणी,
मनाच्या कोपऱ्यात ..
अजूनही दाटलेल्या असतात,
त्यांना हलकेच गोंजारलं असता ..
त्यांची सय अधिकच गडद होते...
आपलं मनही किती विचित्र असतं ना...
जेव्हा लहान असतो तेव्हा पटकन मोठं व्हावंसं वाटतं...
शाळा सोडून बाबांसारखं ...कामावर जावंसं वाटतं...
मात्र आता मोठं झाल्यावर ...
पुन्हा ते बालपणीचे दिवस आठवतात ..
आणि नकळत डोळ्यात पाणी येतं..
आय मिस माय चाइल्डहूड यार
कोई लौटा दे मुझे...
बीते हुए दिन..
चला मन थोडे हलके झाले ..
प्रेमाची सावली म्हणजे आई
कष्ट करुन लाड पुरवनारी आई
स्वःता उपशी राहुन खायला देनारी आई
पदराला हात पुसत सामभाळुन जा म्हणरी आई
सावलीत मर म्हणत जिव लावणारी आई
I love you aai
👌👌😍😍👌👌
🍃🌺!🌺🍃
I want to hold your hand, hold you close, hug you tightly, kiss you softly, and let you rest your head on my chest so that you can hear my heart beat… just for you. I miss you.
🍃🌺!! Missing you !!🌺🍃
कोपरांकोपरा ह्रदयाचा,
तुझ्या आठवणींनी भरलेला...
तरीही माझ्या प्रेमाबद्दल,
तुला प्रश्न पडलेला...
🌹🌻🌲🌹🌻
काश उन्हें पता चल जाये की हम उनके बिना खुद को कितना अधूरा मेहसूस कर रहे हैं।
🌹🌻
तुझी एखादी कविता दे ना
माझ्या वहीत आठवण म्हणून ठेवायला
सुरुवात केली आहे मी आता माळ आठवणींची ओवायला
नातं जपलं की सगळं जमतं,
हळुहळू का होईना कोणी
आपलसं बनतं,
ओळख नसली जन्माची
तरी साथ देऊन जातं,
आठवणीचं गाठोड अन्
डोळ्यात प्रेमाचा ओलावा
देऊन आपलसं करुन जातं..
तुझ्याच आठवणीत तुला
विसरण्याचा प्रयत्न करते,
आणि या विसरण्याच्या धुंदित
पुन्हा पुन्हा आठवत राहते.
आता माझ्या हृदयातच तु
आहेस म्हटल्यावर,
माझ्या प्रत्येक ठोक्याला तु
आठवणारच ना..
तुला आठवताना एक भान
मला राखावं लागतं
असं देहाचं उजळणं
काळोखात झाकावं लागतं...
आहेस तरी तू कोण?
काळजाचा प्रत्येक ठोकाही
तुझेच नाव सांगून जातो,
तुझ्या आठवणीत दिवस संपून जातो,
तुझी वाट पाहतांना,
अशीच बसलेली असते
नेहमी मी उंबऱ्याशी...
गोंजारात अन कुरवाळत,
तुझ्या आठवांना माझ्या शब्दांशी....
तुझ्या आठवणींना आठवत,
माझं वेडं मन जगत होतं...
कधीतरी येशील तू जीवनात,
याच आशेवर वाट पाहत होतं...